بخشی از کتاب:

تاريخچه حجاب

 اطلاع من از جنبه تاريخی كامل نيست. اطلاع تاريخی ما آنگاه كامل است‏ كه بتوانيم درباره همه مللی كه قبل از اسلام بوده‏اند اظهار نظر كنيم. قدر مسلم اين است كه قبل از اسلام در ميان بعضی ملل حجاب وجود داشته است.

تا آنجا كه من در كتابهای مربوطه خوانده ‏ام در ايران باستان و در ميان‏ قوم يهود و احتمالاً در هند حجاب وجود داشته و از آنچه در قانون اسلام آمده‏ سخت‏تر بوده است. اما در جاهليت عرب حجاب وجود نداشته است و به‏ وسيله اسلام در عرب پيدا شده است.

ويل دورانت در صفحه 30 جلد 12 « تاريخ تمدن » (ترجمه فارسی) راجع‏ به قوم يهود و قانون تلمود می ‏نويسد:

 « اگر زنی به نقض قانون يهود می ‏پرداخت چنانكه مثلاً بی آنكه چيزی بر سر داشت به ميان مردم می‏ رفت، يا در شارع عام نخ می‏ رِشت، يا با هر سنخی‏ از مردان درد دل می ‏كرد، يا صدايش آنقدر بلند بود كه چون در خانه ‏اش تكلم‏ می ‏نمود همسايگانش می ‏توانستند سخنان او را بشنوند، در آن صورت مرد حق‏ داشت بدون پرداخت مهريه او را طلاق دهد ».

 عليهذا حجابی كه در قوم يهود معمول بوده است از حجاب اسلامی چنانكه‏ بعداً شرح خواهيم داد بسی سخت‏تر و مشكلتر بوده است.

در جلد اول « تاريخ تمدن » صفحه 552 راجع به ايرانيان قديم می‏ گويد:

 « در زمان زردشت زنان منزلتی عالی داشتند، با كمال آزادی و با روی‏ گشاده در ميان مردم آمد و شد می ‏كردند… ».

 آنگاه چنين می ‏گويد:

 « پس از داريوش مقام زن مخصوصاً در طبقه ثروتمندان تنزل پيدا كرد، زنان فقير چون برای كار كردن ناچار از آمد و شد در ميان مردم بودند آزادی‏ خود را حفظ كردند ولی در مورد زنان ديگر، گوشه ‏نشينی زمان حيض كه‏ بر ايشان واجب بود رفته رفته امتداد پيدا كرد و سراسر زندگی اجتماعيشان‏ را فرا گرفت، و اين امر خود مبنای پرده ‏پوشی در ميان مسلمانان به شمار می‏ رود. زنان طبقات بالای اجتماع جرأت آن را نداشتند كه جز در تخت روان‏ روپوش دارد از خانه بيرون بيايند، و هرگز به آنان اجازه داده نمی‏ شد كه‏ آشكارا با مردان آميزش كنند. زنان شوهردار حق نداشتند هيچ مردی را ولو پدر يا برادرشان باشد ببينند. در نقشهائی كه از ايران باستان بر جای‏ مانده هيچ صورت زن ديده نمی‏ شود و نامی از ايشان به نظر نمی‏ رسد… ».