بخشی از کتاب:

اكثر نويسندگان و تحليل گران، حادثه مهم تاريخى عاشورا و قيام مقدس حسين بن على (عليهما السلام) را از يك ناحيه و از يك بعد خاص مورد تجزيه و تحليل قرار داده و تنها همان جنبه را انگيزه اين قيام دانسته اند.

و گاهى نيز انگيزه هاى گوناگونى كه در شكل گرفتن اين حركت مؤثّر بوده بدون توجه به مراتب اهميّت آنها درهم آميخته شده و مسائل فرعى با مسائل اصلى مختلط گرديده است.

و گاهى نيز جنبه هاى فرعى آنچنان مورد توجه قرار گرفته و پيگيرى شده است كه انگيزه هاى اصلى به طور كلى در بوته فراموشى قرار گرفته است؛ زيرا در اين قيام اعجاب انگيز و در اين حركت بزرگ تاريخى، گاهى سخن از امتناع بيعت نسبت به يزيد به ميان آمده است و گاهى امام (عليه السلام) در خطبه هاى خويش از شيوع فساد و تغيير احكام اسلام، شديداً انتقاد نموده و حلال شدن حرامها و تحريم حلالها را انگيزه قيام خويش معرفى مى كند و در جاى ديگر مى بينيم مسئله دعوت مردم كوفه از امام (عليه السلام) در جريان است و انگيزه هاى ديگر.

خطابه ها و سخنرانيها و جملات كوتاه و همچنين نامه هاى متعددى كه از حسين بن على (عليهما السلام) در طى سفر خويش از مدينه تا كربلا و تا شهادت آن بزرگوار نقل گرديده است – با توضيحاتى كه در اين كتاب بر آنها اضافه شده – مى تواند اين مسئله را روشن كرده و تا حدى بيانگر اهميت و ارزش هريك از اين انگيزه ها باشد.

گذشته از اين موضوع مهمّ و حساس، از راه گفتار و سخن خود حسين بن على (عليهما السلام) است كه مى توان بيش از هر كتاب و مقاله و بيش از گفتار هر مورخ و نوشته هر نويسنده و دانشمند با آن قيافه مصمّم و همت عالى و با آن روح شجاعت و شهامت و با آن شخصيت معنوى و روح عاطفى و انسانى و بالاخره با آن حماسه جاويدان آشنا گرديد.