بخشی از کتاب:

به متابعت اوامرى كه در كتاب الله آمده، فرائض و واجبات و سنّت ها، همان دستوراتى كه كسى جز با متابعت آنها روى سعادت نمى بيند و جز با انكار و ضايع ساختن آنها درشقاوت و بدبختى واقع نمى شود، به او فرمان مى دهد كه (آئين خدا را با قلب دست و زبان يارى كند چراكه خداوند متكفل يارى كسى شده كه او را يارى نمايد و عزت كسي كه او را عزيز دارد.

و نيز او فرمان مى دهد كه خواسته هاى نا بجاى خود را درهم بشكند، و به هنگام وسوسه هاى نفس، خويشتن دارى را پيش گيرد زيرا كه (نفس اماره همواره انسان را به بدى وادار مى كند، مگر آنكه رحمت الهى شامل حال او شود).

 و به (اسود بن قطبه) فرمانده نظامى ارتش خود در منطقه (حَلوان)، از ايالات فارس ايران، سفارش مى فرمايد كه به خودسازى معنوى روى آورد تا بتواند بر مشكلات پيروز گردد، و هشدار مى دهد كه:

بدون خودسازى معنوى،

و رشد اخلاقى،

و يا دچار شدن به هوا و هوس،

نمى تواند عادل باشد و در محدوده مديريّت نظامى خود موفّق گردد.

متن نامه حضرت اميرالمؤمنين على (عليه السلام) چنين است:

– إلى الا سود بن قطبة صاحب جند حلوان

اءَمّا بَعدُ، فَإِنَّ الوَالِيَ إذَا اختَلَفَ هَوَاهُ مَنَعَهُ ذلِكَ كَثِيرا مِنَ العَدلِ، فَليَكُن اءَمرُ النَّاسِ عِندَكَ فِى الحَقِّ سَوَاء؛ فَإ نَّهُ لَيسَ فِى الجَورِ عِوَضٌ مِنَ العَدلِ، فَاجتَنِب مَا تُنكِرُ اءَمثَالَهُ، وَابتَذِل نَفسَكَ فِيَما افتَرَضَ اللّهُ عَلَيكَ، رَاجيِا ثَوَابَهُ، وَ مُتَخَوِّفا عِقَابَهُ.

وَاعلَم اءَنَّ الدُّنيَا دَارُ بَلِيَّةٍ لَم يَفرُغ صَاحِبُهَا فِيهَا قَطُّ سَاعَةً إلاّ كَانَت فَرغَتُهُ عَلَيهِ حَسرَةً يَومَ القِيَامَةِ، وَ اءَنَّهُ لَن يُغنِيَكَ عَنِ الحَقِّ شَى اءَبَدا، وَ مِنَ الحَقِّ عَلَيكَ حِفظُ نَفسِكَ، وَالاِحتِسَابُ عَلَى الرَّعِيَّةِ بِجُهدِكَ، فَإنَّ الَّذِى يَصِلُ إلَيكَ مِن ذلِكَ اءَفضَلُ مِنَ الَّذِى يَصِلُ بِكَ، وَالسَّلامُ.