بخشی از کتاب:
ای قلبِ آشفته، آرام، آرام، آرام!
این، تنها قفسِ سینه نیست که برای تو تنگ است.
تو، در سراسرِ جهانی چنین ستمگر و بی ایمان، احساس فشردگی،
کوبیدگی، دردمندی، نَفَس تنگی و خفگی خواهی کرد.
در سراسرِ جهانی چنین ستمگر، چنین بی ایمان.
اما، این قفس، اگر تنگ است و تاریک، دردآفرین و دردبخش…
لااقل خانه ی توست
لااقل، مِلکِ توست
لااقل آشنای تو، رفیقِ تو، همسایه ی تو، هم صدا، همسفر، هم سخن،
همپیاله، هم درد و هم آرزوی توست.
اینجا بمان، بنال، بسوز، بمیر…
اما هرگز نگو: شاید آنجا آسوده تر باشم، آرام تر، آزادتر، بی دغدغه،
خوشبخت تر، راضی تر…
تو اینجا، در نزدیکترین فاصله با آسودگی، آرامی، آزادی، خوشبختی و
شادمانی جای داری در نزدیکترین فاصله…
ای قلب! آنچه را که دیگران تجربه کرده اند تجربه مکن
مگر آنکه خالیِ خالیِ خالی باشی…
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.