بخشی از کتاب:

هفته پيش مدير مدرسه منو احضار كرد گفت؛ بين برترينهاي مدرسه ها امتحاني برگزار ميشه كه جايزش اولين نفر سفر مشهد همراه خانواده ست، منم از شوقم بكوب دارم درس مي خونم. كتابها رو خط به خط حفظ شدم هر چند هميشه من براي درسها آماده ام. رشته ام طبيعي، سال سومم. يك سال ديگه تموم ميشه. از الان خودمو براي كنكور آماده مي كنم. بايد مامان پري رو به آرزوش برسونم. بيچاره از دست اين باباي مفنگي ما كه خيري نديد حداقل من مي تونم براش جبران كنم. از بچگي صورتمون رو با سيلي سرخ نگه داشت تا حفظ آبرو كنه. خيلي از دوستام خانوادشون نذاشتن درس بخونن ولي مامان جلوي برادرام ايستاد. آخه تو اين سال (1350) درس خواندن دختر معني نداره، دوستام بچه هاشون ميرن مدرسه خيلي از همسايه ها برام حرف درست كردن ميگن حتماً دختره يه عيبي داره كه شوهر نمي كنه. هر دفعه كه مي خوام برم مدرسه پسرهاشون به محض ديدن من ميرن تو درم محكم مي كوبن ولي بي خيال حرف مردم شدم. براي ساختن آينده بايد جنگيد مامان بهم ياد داده.

امروز صبح زود بيدار شدم. براي رفتن به جلسه امتحان بدون هيچ سر و صدايي بلند شدم. بعد از خواندن نماز بدرقه مامان راهي ميدان بهارستان شدم. بايد اينجا امتحان بدم. از مدرسه ما فقط من اومدم. واي چه دخترهاي خوش تيپي همه پالتو پوتين پوشيده از ماشينهاي مدل بالاشون پياده ميشن. موهاشونم خيلي خوشگل بافتن مثل من. از عهده امتحان خيلي خوب بر آمدم. فقط 10 سوال جواب ندادم. مي دونم رتبه اول براي منه چون خيليا برگه هاشون خالي بود وقتي نگاه كردم. خوب ديگه توكل به خدا بقيش با اونه.

امروز بازم زهرا اومد كنارم نشست و گفت:

– مريم امتحانو چيكار كردي؟

گفتم:

– خوب بود.

زهرا:

– خب مي دوني من از كي منتظر جواب توام!