بخشی از کتاب:

آنچه كه در مديريّت ‏هاى غربى و شرقى از ياد رفته بود ارزشهاى اخلاقى بود، وقتى ارزش ‏ها فراموش شدند، و انسانيّت انسان زير سئوال رفت و تنها مادّيات هدف قرار گرفت، و اخلاق و هدفدارى انسان از ياد رفت.

مديريّت ‏ها بى اعتبار شد، و بنيان ‏هاى آن سُست گرديد.

زيرا با فراموش شدن اخلاق و ارزشها، ايمان، در دلها فرو مُرد و در جامعه مادّى گرا، و بدون ايمان اصل نظارت كمرنگ و بى اعتبار شده و انواع دروغ‏ها و ظاهرسازى ‏ها رونق گرفت.

اصل وجدان كار تضعيف شد.

اصل هدفدارى در كار و توليد زير سئوال رفت و هركس به دنبال منافع شخصى خود سوق داده شد.

اصل مسئوليّت بى اعتبار شد.

اصل احترام متقابل در شعله‏ هاى نفاق يكجا سوخت.

و ديگر اصول مديريّت نيز يكى پس از ديگرى كمرنگ شد و كار بدانجا رسيد كه:

*- با انواع دستگاه‏ هاى هشدار دهنده‏،

*- با انواع چشم‏هاى الكترونيك‏،

*- با انواع تلويزيون ‏هاى مدار بسته‏،

*- با انواع شيوه‏ هاى نظارتى‏،

*- با انواع جريمه‏ هاى سنگين و سبك‏،

*- با انواع برخوردهاى تنبيهى، زندان، شلاّق‏،

هنوز هم نتوانستند مجتمع‏هاى كارگرى، و مديريّت ‏هاى سياسى، اجتماعى، نظامى را پاكسازى كنند، نظم و سامان بخشند كه عاليترين مقام نظامى فلان كشور يا والاترين مدير اجرائى كشور ديگر، جاسوس بيگانگان باشند و براى بيگانگان كار كنند كه انواع ضد ارزشها، آفت ‏ها، ابتذال‏ ها، دوروئى ‏ها، انواع مديريّت ‏ها را تهديد مى ‏كند. در صورتى كه در مديريّت اسلامى از منظر نهج‏ البلاغه، اخلاق و ارزش ‏هاى اخلاقى زيربناى مديريّت ‏هاست.