بخشی از کتاب:

شمشير جهاد با مشركان را بر فرق توحيد ناب فرود آوردند و تكبير گويان به جنگ « اللّه‏ اكبر » رفتند و به نام جهاد و تقوا و اسلام ‏خواهى و دين‏ باورى، مسلمانان و حتى كودكانشان را به تيغ كشيدند و به نام عدالت‏ خواهى و حق جويى، حق و عدل را سر بريدند و… على را كشتند. اينان خوارج هستند: گروه نادان و بى ‏شعورى كه با تعصبهاى احمقانه خود بزرگترين ضربت را بر پيكر اسلام زدند، آن هم با اين باور كه تنها مسلمانان واقعى آنها هستند و اسلام در گرو هوسهايشان قرار دارد.

خوارج از آغاز پيدايش تا قرنهاى متمادى در بطن جامعه اسلامى به كشتار مسلمانان پرداختند و اگر چه پس از شهادت اميرالمؤمنين على (عليه ‏السلام) بيشتر با حكومت‏هاى جور جنگيدند، اما به عنوان يك انحراف شديد فكرى و يك جريان ضدّارزشى خطرناك با كج انديشى‏هاى مقدس مآبانه خود آفت جامعه مسلمين بودند. هم اينك نيز گروه خوارج و پيروان انديشه آنان در گوشه و كنار بلاد اسلامى كم نيستند.

انشعاب خوارج از سپاه اميرالمؤمنين و پيدايش گروه پرخاشگرى در جامعه اسلامى كه در ستيز با حكومت رسمى و اكثر مسلمانان سنگ تمام گذاشتند و خود را ملتزم به ظواهر نصوص دينى قلمداد كردند، مسأله‏ اى نيست كه بتوان از كنار آن بى ‏اهميّت گذشت، به خصوص اينكه فكر خارجى‏گرى در تاريخ اسلام ماندگار شد و در طول قرون همواره كسانى پيدا شدند كه اين خط فكرى و اين مكتب ستيز و پرخاش را دنبال كردند.