بخشی از کتاب:

لويي شانزدهم سومين فرزند دوفن لويي دو فرانس بود. دوفن، كه تنها پسر مشروع لويي پانزدهم بود، لويي فربه نام داشت،‌ زيرا شكمپرست بود. او سعي مي ‏كرد با شكار، شنا، قطع اشجار، چوب ‏بري، و واداشتن خود به هنرهاي يدي، چاقي خود را برطرف كند. در سراسر عمر خود احساس احترام خويش را نسبت به كليسا حفظ كرد؛ عزيزترين دوستانش كشيشان بودند، و از زناكاريهاي پدر خود عميقاً شرمنده بود. زياد مطالعه مي ‏كرد، از جمله آثار مونتسكيو و روسو را خواند؛ اين نظر را پيدا كرد كه (پادشاه جز مباشر درآمدهاي كشور چيزي نيست)؛ او حاضر نشد در فرانسه سفر كند، زيرا مي‏ گفت (همة‌ وجود من ارزش آن هزينه‏ اي را ندارد كه اين سفر براي مردم بيچاره در برخواهد داشت). اينكه چه مقدار از خصوصيات اخلاقي، عادات، و انديشه‏هاي او به لويي شانزدهم رسيد، بسيار شايان توجه است.

همسرش ماري – ژوزف اهل ساكس با فضيلت و نيرومند بود و هشت بچه براي او آورد، از جمله:‌ لويي – ژوزف ملقب به دوك دو بورگوني، كه در 1761 طي حادثه‏ اي كشته شد؛ لويي اوگوست ملقب به دوك دو بري متولد 23 اوت 1754، كه بعداً لويي شانزدهم شد؛ لويي- ستانيسلاس ملقب به كنت دو پرووانس متولد 1755، كه بعداً لويي هجدهم شد؛ و شارل – فيليپ ملقب به كنت د/ آرتوا متولد 1757، كه بعداً شارل دهم شد. وقتي پدرشان در 1765 درگذشت، لويي اوگوست، كه يازده سال داشت، وارث تاج و تخت شد.

او بچه‏ اي مريض احوال، ترسو، و خجول بود، ولي سالها زندگي در نقاط روستايي و غذاي ساده به او سلامت و نيرو بخشيد. لويي مانند پدرش خوب بود، ولي درخشان نبود. او به ذكاوت برتر برادرانش، كه ارشديت او را كاملاً ناديده مي‏ گرفتند، رشك مي ‏برد. وي، كه محجوبتر از آن بود كه در برابر تعرض ديگران معامله به مثل كند، خود را با ورزش و كارهاي دستي مشغول مي‏داشت. لويي با دقت كامل تيراندازي آموخت، و فراگرفت كه چگونه در به كار بردن دستان و ابزار خود با كارگران رقابت كند. وي مهارتهاي افزارمنداني را كه در دربار خدمت مي ‏كردند مي ‏ستود، و دوست داشت با آنها گفتگو و كار كند، و عادات و طرز سخن گفتن آنان را تا حدودي به خود گرفت. ولي كتاب را نيز بسيار دوست داشت و علاقة خاصي به فنلون يافت در دوازده سالگي يك دستگاه چاپ در كاخ ورساي نصب كرد و به كمك برادرانش (كه در آن وقت نُه و يازده سال داشتند) حروف يك كتاب كوچك را چيد كه در سال 1766 تحت عنوان گفته‏ هاي اخلاقي و سياسي مقتبس از تلماك منتشر كرد. پدربزرگش از اين گفته ‏ها خوشش نمي ‏آمد. لويي پانزدهم گفت: (به آن پسر بزرگ نگاه كنيد، او ماية خانه خراب شدن فرانسه و خودش خواهد شد، ولي به هرحال من زنده نخواهم بود تا آن را ببينم).