بخشی از کتاب:

تاريخ تفصيلي ايران اگرچه مثل تاريخ ادبيات زبان فارسي منابع عديده دارد و از گذشتگان ايراني يا غير ايراني جماعتي به فراخور ذوق و استعداد و معلومات يا بر اثر اغراضي خاص قلم بر روي کاغذ گذاشته و مطالبي را يادداشت کرده اند ولي متأسفانه تاکنون کتابي جامع در تاريخ مملکت ما نوشته نشده است که نويسنده آن رعايت مفهوم امروزي کلمه « تاريخ » را چنانکه مصطلح اهل علم کنوني است کرده باشد و از مطالعه کتاب او صرف نظر از وقايع عظيم لشکري و قتل و غارتها و عزل و نصبها خصوصيات زندگاني اجتماعي و اقتصادي و ادبي اجداد ما در هريک از ادوار تاريخي به دست آيد و علل ترقي و تنزل قوم ايراني در مدارج کمالات معنوي و اخلاقي و مراحل تمدن و عوامل عمده اين سير در هر دوره مفهوم شود و اين نيست مگر از آشنائي نداشتن به روش علمي مورخين جديد در بحث مسائل تاريخي و طرز تاريخ نگاري امروز که از يک قرن پيش به بعد بکلي شکل آن عوض شده چه محققين فرنگي اين فن را از مدتي پيش در خطي نو انداخته و بر مباني علمي متين استوار کرده اند که مثل هر علم ديگر مهارت در آن علاوه بر استعداد غريزي و ذوق طبعي موقوف به فرا گرفتن مقدمات علمي بسيار و استعانت از علوم چند و داشتن نظر دقيق و اقتفاي روش کار استادان اين راه و به کار بردن نظريه بحث و انتقاد در استنتاج مسائل تاريخي است.

به واسطه پراکنده بودن منابع تاريخ ايران در حال حاضر و مختفي ماندن بسياري از آنها در گوشه و کنارها و نداشتن کتابخانه ها و موزه هاي عمومي و نبودن چاپهاي انتقادي از کتب قدما و عدم اطلاع مردم ايران به روش تاريخنويسي فرنگي امروز به هيچوجه نمي توان از يک نفر بلکه از چند تن زبردست نيز توقع آن را داشت که تاريخ تفصيلي ايران را چنانکه مطلوبست و به شکلي که قابل همسري با اينگونه تواريخ از ممالک فرنگ باشد به نگارش درآورند و زبان فارسي و مملکت ايران را از اين احتياج مبرم خلاص بخشند.