بخشی از کتاب:

از طرفی بايد ديد چه عناصری را جذب و چه عناصری را دفع می‏ كنند. مثلاً گاهی عنصر دانا را جذب و عنصر نادان را دفع [می ‏كنند] و گاهی بر عكس‏ است. گاهی عناصر شريف و نجيب را جذب و عناصر پليد و خبيث را دفع [می ‏كنند] و گاهی برعكس است. لهذا دوستان و دشمنان، مجذوبين و مطرودين‏ هر كسی دليل قاطعی بر ماهيت اوست.

صرف جاذبه و دافعه داشتن و حتی قوی بودن جاذبه و دافعه برای اينكه‏ شخصيت شخص قابل ستايش باشد كافی نيست بلكه دليل اصل شخصيت است، و شخصيت هيچكس دليل خوبی او نيست. تمام‏ رهبران و ليدرهای جهان حتی جنايتكاران حرفه ‏ای از قبيل چنگيز و حجاج و معاويه، افرادی بوده ‏اند كه هم جاذبه داشته ‏اند و هم دافعه. تا در روح‏ كسی نقاط مثبت نباشد هيچگاه نمی‏ تواند هزاران نفر سپاهی را مطيع خويش‏ سازد و مقهور اراده خود گرداند. تا كسی قدرت رهبری نداشته باشد نمی‏ تواند مردمی را اينچنين به دور خويش گرد آورد.

نادرشاه يكی از اين افراد است. چقدر سرها بريده و چقدر چشمها را از حدقه‏ ها بيرون آورده است اما شخصيتش فوق العاده نيرومند است. از ايران‏ شكست خورده و غارت زده اواخر عهد صفوی، لشكری گران به وجود آورد و همچون مغناطيس كه براده ‏های آهن را جذب می ‏كند، مردان جنگی را به گرد خويش جمع كرد كه نه تنها ايران را از بيگانگان نجات بخشيد بلكه تا اقصی‏ نقاط هندوستان براند و سرزمينهای جديدی را در سلطه حكومت ايرانی درآورد.

بنابراين هر شخصيتی هم سنخ خود را جذب می ‏كند و غير هم سنخ را از خود دور می ‏سازد. شخصيت عدالت و شرف عناصر خيرخواه و عدالتجو را به سوی‏ خويش جذب می‏ كند و هواپرستها و پول پرستها و منافقها را از خويش طرد می ‏كند. شخصيت جنايت، جانيان را به دور خويش جمع می‏ كند و نيكان را از خود دفع می ‏كند.