بخشی از کتاب:

ابوحنیفه احمد بن داود دینوري که خدایش رحمت کناد می گوید: در کتابهایی که دانشمندان در مورد اخبار نخستین نوشته اند چنین یافتم که محل سکونت آدم (علیه السلام) منطقه حرم مکه بوده است و به روزگار مهلیل پسر قینان پسر انوش، پسر شیث پسر آدم که در زمان خود سالار و سرور فرزندان آدم و جانشین او در حکومت بود و پدر و نیاکانش هم همچنین بودند شمار آدمیان بسیار شد و در مورد محل سکونت میان ایشان ستیزه در گرفت و مهلیل ایشان را به چهار جهتی که بادها از آن جهات می وزید پراکنده کرد و اسکان داد و فرزندان و فرزندزادگان شیث را به گزیده تر منطقه زمین که عراق است فرستاد و ایشان را در آن منطقه سکونت داد.

ادریس و نوح:

 پس از شیث نخستین پیامبر ادریس است که نامش اخنوخ بن یرد بن مهلیل است و او را به واسطه فراوانی درس خواندنش ادریس گفته اند، پس از او خداوند نوح را براي مردم روزگارش به پیامبري برانگیخت و محل سکونت او سرزمین عراق بود، نوح پسر لمک بن متوشلح است، مردم او را تکذیب کردند و خداوند ایشان را غرق کرد و نوح و همراهانش در کشتی نجات یافتند، کشتی بر قله کوه جودي مستقر شد و آرام گرفت و این کوه در بقردي و بازبدي که در منطقه جزیره است قرار دارد و چون نوح درگذشت پسرش سام را به جانشینی خود گماشت و او نخستین کسی است که سلطنت را پایه نهاد، پس از سام کسی به نام جم پسر ویرنجهان پسر ایران که همان ارفخشذ بن سام بن نوح است سلطنت را برقرار ساخت و خداوند همه کسانی را که همراه نوح در کشتی بودند و نجات یافتند غیر از سه پسر نوح سام و حام و یافث نازا و عقیم قرار داد، نوح را پسر دیگري هم به نام یام بود و او هموست که غرق شد و فرزندي نداشت اما سه پسر دیگرش همگان فرزنددار بودند و سام پس از نوح سرپرست امور بود و معمولاً زمستان را در منطقه « جوخی »  و تابستان را در موصل می گذراند و راه رفت و برگشت او بر کناره خاوري دجله بود و به همین جهت آن منطقه را « سام راه » نامیده اند که ایرانیان آن را ایران می نامند، سام در عراق جاي گرفته و آن را مخصوص خود ساخته بود و به ایران شهر معروف شد، پس از مرگ سام پسرش شالخ فرمانده شد و چون او را مرگ فرارسید کار را به برادرزاده خود جم پسر ویرنجهان پسر ارفخشذ واگذاشت و او پایه هاي سلطنت را استوار ساخت و اساس آن را و روشها و نشانه هاي شاهی را به وجود آورد و روز نوروز را جشن گرفت.